Tα Νέα μου!

   Αισίως λοιπόν έφτασα προχθές τους 17 μήνες. Περπατάω, χορεύω, προσπαθώ να σκαρφαλώσω αν και το αίσθημα του κινδύνου είναι μεγάλο και δεν το διακινδυνεύω, βάζω πλυντήριο, πηγαίνω τα μπουκάλια μου στον μπαμπά  μου να μου τα πλύνει. Μου αρέσει το σχολείο, δεν γκρινιάζω πλέον τα πρωινά, χμμμ ίσως κάποιες φορές, μου αρέσουν οι βόλτες. Είμαι ένα πολύ καλόβολο παιδάκι. Η μαμά μου νιώθει πολύ περήφανη για μένα και μου το δείχνει συνέχεια.

   Βέβαια περνάω μια πολύ έντονη προσκόλληση στη μαμά μου. Δεν θέλω να είμαι με κανέναν άλλον. Δεν θέλω ούτε να με ακουμπάνε οι άλλοι, ούτε να πιάνουν το καρότσι μου. Ρίχνω και λίγο ξύλο αν το κάνουν. Μα δεν με καταλαβαίνουν. Αφού θέλω τη μαμά μου!

   Είμαι πολύ γλυκούλης, μου αρέσει να χαμογελάω, να χαιρετάω τον κόσμο, να δίνω το χέρι, να κάνω κόλλα το. Λέω μαμά όλη την ώρα, μπαμπά, γιαγιά, κοκό (γλυκό), νταντά, παπά (το παπάκι), κοκο (η κοτούλα),μμμμμ (η αγελάδα), γα..α (γάλα), τυ,,ι (τυρί), καααα (καφές), κο (αυτό) και κάποια άλλα που δεν τα θυμάμαι. Κάνω με το χεράκι μου ευχαριστώ όταν μου δίνουν κάτι. Στέλνω φιλάκια. Δείχνω τα χέρια μου, τα πόδια μου, τη μύτη μου, τα αυτιά μου, το στόμα μου, το κεφάλι μου, τα μαλλιά μου και την κοιλιά μου!  Αυτή τη στιγμή είμαι σχολείο και μαθαίνω κι άλλα.

   Το σίγουρο είναι ότι είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να βολεύομαι και μου φαίνεται!